ACNURen (Errefuxiatuentzako NBEren Agentzia – UNHCR) eta Brasileko NBEren webguneetan, harro sentiarazten gaituen berri horietako bat aurkitu dugu.

Ez da Erbesteratuen bilobak garela eta «gerrako euskal haurren» seme-alabak garela esaten dugun lehen aldia. Familiaren oroimenez, gerraren eta jazarpenaren ondorioz aberria utzi eta guztia utzi behar izatea zein gogorra den badakigu.

Horregatik, albiste hau zoragarria iruditu zaigu. Asko idatzi dugu guk jasandakoetatik. Baina, era berean, etorkinen eta errefuxiatuen nazio baten kide garenez, solidarioak izateko dugun betebeharraz ere idatzi dugu.

Badakigu, ezjakintasunak eta egoismoak, besteen sufrimenduari itsu eta gorrak eragiten dion zaratatik haratago, euskaldun gehienak solidarioak, kontzienteak, arduratsuak eta, batez ere, gizakiak direla.

Bada, pertsona horietako baten istorioa da, hots, askonahia, kexa edo oldarkortasunetik haratago, gizatasun eta elkartasun irakaspena ematen diguna. Umiltasunetik eta besteenganako maitasunetik.

Ezin dugu beste aldera begiratu. Ez giza elkartasunaren oinarrizko printzipioengatik, ez gure historia ahazteagatik. Zorionez, edo hobeto gure gizartearen konpromisoagatik, hau ez da horrela.

Begoña Herrero horren adibide bat da. Eta halaxe kontatzen digu Zahra Mackaouik, ACNURen webgunetik eta NBEren Brasilgo webgunetik. Siriako errefuxiatu-familia bat etxean hartuta.

Gizatasun- eta elkartasun-keinu hori ez da pertsona batean geratu, baizik eta ingurune osoak aktiboki parte hartu du, Siriako gerratik ihesi alde egin behar izan zuen eta errefuxiatu-eremuen gogortasunaren berri izan duen familia batentzat babes-sarea sortuz. Zorionez, harrera-proiektu honi esker, hori iraganaren zati da.

Caritasek eta Ellacuria Fundazioak parte hartzen dute proiektu honetan eta Ignacio Ellacuría izena du (ezin diogu uko egin gogoratzeari) , gizarte-justizia eta ahulenak defendatzeko euskal jesuita martiria. Zalantza gabe, Begoña Herrerok, honen oroimena ohoratzen du.

Kontatu beharreko istorio bat eta laguntzeko proiektu bat. Zalantza bakarra dugu: zergatik aldatu du Brasilgo NBEk ACNURek erabiltzen duen titulua?

 

UNHCR – 2019/11/22 – 

Basque community opens its doors to welcome family from Syria

When Begoña Herrero volunteered to help a refugee family settle in her hometown in northern Spain, she did not expect it would also change her own life for the better.At 78, she had retired from her job as an auxiliary nurse and was living with her sister in an apartment.

(Jarraitu) (Itzulpen automatikoa)

ONU Brasil –

Comunidades na Espanha abrem suas portas para famílias de refugiados sírios

“As pessoas me perguntam: ‘o que você está fazendo consigo mesma ao ajudar essas pessoas?’ E eu digo: ‘o correto seria: o que elas estão fazendo por mim?’ Elas mudam você e te ajudam a pensar de uma maneira diferente”, disse a voluntária basca Begoña Herrero, que apoia famílias sírias.

(Jarraitu) (Itzulpen automatikoa)