Bizitzako kasualitateak. 2011ko abenduaren 4an, El Informador egunkari mexikarrak Fernando Arambururen adierazpenak argitaratu zituen. Bernardo Atxaga iraintzen zuen, eta euskaraz idazten zutenei “literatura sikario batzuk baino ez direla” esaten zien, eta ez diutela ETAren terrorismoaren ondorio beldurgarriei buruz idazten. Egun horretan bertan, egunkari horretan bertan, Anjel Lertxundi idazleari egindako elkarrizketa bat argitaratu zen, errealitatea oso bestelakoa zela frogatzen zuena.

Egunkari honetako irakurle baten nahasmena imajinatu dezakegu: batetik, idazle saritu bat euskal idazleei buruz esaten zuena esanez irakurtzen du, eta, bestetik, beste orrialde batean euskal idazle horren adierazpenak irakurtzen ditu, hain argiak eta zuzenak, eta, gainera, Espainian, Saiakera Sari Nazionala irabazi du, Vida y otras dudas lanagatik.

Horixe da egia ez esateak eta errealitatea Aramburu jaunaren babesle politikoek interesgarri gerta dakiekeenaren antzekoa izan dadin saiatzea duena. Gure amamak esaten zigun: lehenago hartzen da gezurti bat hankamotz bat baino. Bistan da ezen, bi artikuluak irakurri ondoren, duintasuna dagoen tokian dagoela, eta hura non falta den.

El Informador – 2011/12/4 – Mexiko

Lertxundik euskal errealitate berria irakurri du

Hablar del País Vasco es acercarse a una realidad que envuelve mitos, reivindicaciones y una historia viva. Euskadi (País Vasco en el idioma nacional) es el símbolo más importante de la lucha por la memoria, de la pasión por la autonomía y por la libre determinación. Su resistencia al dictador Francisco Franco, que por décadas monopolizó autoritariamente el poder en España, fue un eje constitutivo de la identidad regional. FranciscoFranco siempre buscó imponer el castellano y los valores más hispanistas a una tierra que se defendió con ahínco. Sin embargo, la historia nunca cerró sus páginas; las heridas nunca sanaron del todo; en conclusión: la injusticia

(Jarraitu) (Itzulpen automatikoa)